Historia Mistrzostw Polski.
Historia Mistrzostw Polski.
Pierwsze skoki na ziemiach polskich rozegrano we Lwowie, a następnie w 1910 r. w Zakopanem. Na mistrzostwa kraju trzeba było jednak poczekać długo, aż do wyzwolenia w 1918 r. I Mistrzostwa Polski zostały rozegrane po raz pierwszy w 1920 r. w Zakopanem. Konkurencja skoków odbyła się na zrobionej ze śniegu skoczni na stokach Antałówki, a pierwszym zwycięzcą tej konkurencji w naszym kraju był Leszek Pawłowski z KTN (Karpackie Towarzystwo Narciarzy) ze Lwowa, przed Franciszkiem Bujakiem z SN TT. Najdłuższy ustany skok wyniósł 14 m. Wśród juniorów najlepszy okazał się Henryk Mückenbrunn, w przyszłości dwukrotny mistrz Polski w skokach narciarskich, oraz rekordzista kraju w długości skoku, ale już w kategorii seniorów. W 1921 r. mistrzem okazał się Aleksander Rozmus, późniejszy olimpijczyk (1928) i czołowy reprezentant kraju w skokach narciarskich. W 1922 r. Mistrzostwa Polski rozegrano w początku marca w Worochcie. Wygrał je zdecydowanie Rozmus, przed Andrzejem Krzeptowskim I. W II kategorii seniorów wybuchła sensacja, gdyż zwyciężyła kobieta, Elżbieta Michalewska - Ziętkiewczowa. Na wszelki wypadek, aby nie drażnić honoru mężczyzn-skoczków, nie została sklasyfikowana. Rok później w Sławsku mistrzem Polski w skokach został Andrzej Krzeptowski I, przed Rozmusem i Mückenbrunnem. Ten ostatni został mistrzem Polski w skokach na rok 1924 podczas zawodów w Krynicy, wystartowało w nich zaledwie ok. 20 skoczków. Historycznym zwycięzcą tych zawodów był Leszek Pawłowski ze Lwowa. W 1922 roku, podczas Mistrzostw w Worochcie, doszło do wydarzenia, które oburzyło startujących skoczków, mianowicie w II kategorii seniorów wygrała kobieta - Elżbieta Michalewska-Ziętkiewczowa. Ostatecznie nie została sklasyfikowana. W latach 1932-33; 1935-37; w 1939 i 1946 (w latach 1940-45 mistrzostwa nie odbywały się ze względu na II wojnę światową); 1948-49 oraz 1951-52 mistrzem Polski zostawał Stanisław Marusarz. Przerywali mu wtedy Bronisław Czech, Andrzej Marusarz i Jan Kula. Ostatnie mistrzostwa Marusarz wygrał gdy miał 39 lat! W 1961 roku zawody pierwszy raz rozegrano na skoczni K 90 (w Zakopanem). Wygrał je Józef Gąsienica-Bryjak. W roku kolejnym pierwszy raz w historii rozegrano MP na dwóch skoczniach - dużej i średniej. Podwójnym mistrzem został Piotr Wala. W 1972 roku na dużej skoczni wygrał Wojciech Fortuna, świeżo upieczony mistrz olimpijski. Lata 1982-1988 to lata dominacji Piotra Fijasa. Na dużej skoczni wygrywał 7 razy z rzędu. Na małej zaś 4 razy z rzędu zwyciężał od roku 1984 do 1988. Jego passę na skoczni średniej przerwał Jan Kowal - jednak od 1988 mała skocznia miała Punkt K usytuowany na 90. metrze. W 1994 roku pierwszy raz zwycięstwo na MP odniósł Adam Małysz. Na Średniej Krokwi wygrał ze Stanisławem Ustupskim. W kolejnym roku mistrzostwo zdobył i na Wielkiej Krokwi, jednak na średniej musiał uznać wyższość Wojciecha Skupnia. Tytułu z dużej skoczni nie oddał jeszcze przez kolejne 2 lata. Małysz mistrzem został ponownie w 2000 roku. Wygrał na obu skoczniach. W 2001 nie startował w mistrzostwach, więc najlepszymi okazali się Wojciech Skupień i Łukasz Kruczek. Jednak od 2002 do 2006 Małysz nie oddał żadnemu skoczkowi Mistrzostwa Polski na dużej skoczni (na średniej wciąż jest aktualnym mistrzem).